Litzmannstadt

Ein Kapitel deutscher Geldgeschichte

autor: Guy Franquinet | Peter Hammer | Hartmut Schoenawa | Lothar Schoenawa

wyd. 1. Auflage 2008

język: polski/niemiecki/angielski

format:  14,8 x 21 cm

oprawa:  miękka

objętość:  163 strony

Historia i katalog pieniądza getta łódzkiego, pokazuje jego typy rodzaje oraz fałszerstwa i sposoby ich rozpoznawania.

W Litzmannstadt - dzisiejszej Łodzi - wiosną 1940 r. Zbudowano Gaugetto nowo utworzonego Kraju Warty i jednocześnie największe żydowskie getto na terenie Niemiec.

To było pod cywilną administracją miasta.

W samym getcie starszy z Żydów Chaim Rumkowski prowadził niemal dyktatorski reżim.

Odpowiadał za wszelkie sprawy organizacyjne życia codziennego w getcie - w tym zaopatrywanie mieszkańców getta w żywność - za co sam Judenrat musiał finansowo opłacać.

Zlecenia na prace dla firm niemieckich i Wehrmachtu odegrały ważną rolę, nie tylko czyniąc getto Litzmannstadt najdłuższym warsztatem w Niemczech, ale także udając mieszkańcom poczucie bezpieczeństwa, kierując się mottem Rumkowskiego „Nasza praca jest naszą nadzieją”, ponieważ jesteście niezbędni dla własnego bezpieczeństwa chciał zrobić dla niemieckiej gospodarki wojennej.

W maju 1940 r. W getcie krążyło 5 milionów marek Reichsmark - pieniędzy, których Judenrat pilnie potrzebował na zadania zaopatrzeniowe.

8 lipca 1940 r. Rumkowski zdelegalizował niemiecką markę w getcie, uznał jej posiadanie za przestępstwo i za zgodą administracji niemieckiej i Banku Rzeszy wprowadził do getta własną walutę.

Własna waluta krajowa nie tylko pozwalała na regularne pobieranie środków z majątku żydowskiego z ogromnych darowizn i opłat za zlecenia, ale także chroniła getto przed światem zewnętrznym, utrudniając handel na czarnym rynku.

Własna waluta getta w Litzmannstadt stała się ostatecznie wzorem dla  Theresienstadt, a ich świadectwo jest imponującym świadectwem Holokaustu do dziś.